Mijn vader is 71 jaar.  Toen hij deze winter zei dat de Mont Ventoux nog op zijn lijstje stond, aarzelde ik geen ogenblik. Wij gingen dit samen doen. Samen die Franse Géant de Provence bedwingen op de fiets. Samen naar de top!

Twee maanden nadat de Tour de France door Frankrijk is gezoefd, laden wij de fietsen in de camper en rijden naar Villes sur Auzon, onderaan de berg.
Als we vrijdagmorgen 1 september op de camping wakker worden, kijken we omhoog. De Kale Berg ligt er in het prachtige nazomerweer rustig bij. De bijnaam Hel van het Zuiden lijkt even misplaatst, maar wie deze klim kent weet dat schijn bedriegt: het venijn zit bovenin, in de staart.

Ik heb helaas te weinig naar mijn zin kunnen fietsen om me voor te bereiden op deze rit, maar ik ben wel fit door mijn interval en tabata-trainingen. Dat voelt goed.
Mijn vader daarentegen is een topper. Hij loopt uit gewoonte nog iedere (!) morgen hard, naast zijn vaste setje oefeningen voor zijn rug. Een sporter in hart en nieren. Ter voorbereiding heeft hij daarbij ook nog wekelijks gefietst. Ik ben echt enorm trots op mijn fitte en vitale vader.

We gaan het doen!

We gaan het doen!

765 m

Vanaf de camping fietsen we rustig de benen warm tijdens de 30 kilometer naar het plaatsje Sault, één van de beginpunten van de drie routes omhoog. Er zijn ook routes vanuit Bedoin en Malaucène. Sault ligt op 765 m hoogte aan de oostkant van de berg. Afstand tot het weerstation boven: 25,9 kilometer. Nog even een kop koffie voor de start. Geserveerd met een spectaculair uitzicht over de vallei trouwens…

Nog een Frans kopje 'café' aan de start...

Nog een Frans kopje ‘café’ aan de start…

1100 m

Mijn vader is fit, maar ik moet wel rekening houden met zijn leeftijd. Vergeleken met mijn jonge benen klimt hij als een diesel, langzaam maar gestaag. We hebben niet hetzelfde fietsritme, maar wel dezelfde focus: die top! Af en toe stop ik om hem op te wachten. Het is tenslotte samen uit samen thuis. Een keer fiets ik zelfs een stuk terug, om er zeker van te zijn dat het nog goed gaat. Stel je voor dat hem iets overkomt in zijn eentje.

fietsen even wachten

Samen uit, samen thuis…

1300 m

We wisten het al, en het blijkt meer dan waar: het venijn zit in het laatste stuk. De 6 kilometer die ons vanaf Chalet Reynard van de top scheiden zijn er 6 met pittige stijgingen. De Kale Berg doet richting de top zijn naam ook eer aan: het lijkt wel een maanlandschap waar we uiteindelijk in rijden. Vanuit het warme, broeierige bos is het nu meteen koud, winderig en guur op de onbeschermde vlakte.

Nog 6 kilometer, stijgingspercentage 11%...

Nog 6 kilometer, stijgingspercentage 11%…

1909 m

We hebben het gedaan! Om 14.00 uur bereiken we de top van de Mont Ventoux. Die Reus van de Provence, de Hel van het Zuiden. Hoe hij ook heet, hij staat op onze naam! We zetten ons schrap in de wind (Ventoux is gewoon een mooi Frans woord voor héél veel wind, blijkt) om uit te blazen.
Daarna zetten we de afdaling in naar Bedoin dat op 295 meter hoogte ligt, en vanuit daar door naar ons stekkie op de camping.

mont ventoux

De top!

– 0,3 m

Terug in Nederland. Hoogte: nèt onder de zeespiegel. Vanaf hier lijkt die Kale Berg nog hoger. En de prestatie nog waanzinniger. Die top is bedwongen en we deden het samen. Die ervaring geeft me nog steeds een energieboost. De ideeën beginnen te bruisen… het is zo mooi om dit te delen. Toch maar een Spark Event-afdeling opzetten?

fietsen in de zon

Wat een energie-boost!